سارینا تموم هستی مامان و بابا

دختر عزیزم ...... آن زمان که مرا پیر و از کار افتاده یافتی...صبور باش و مرا درک کن... اگر هنگام غذا خوردن لباسهایم را کثیف میکنم....و یا هنگامیکه نمیتوانم لباسهایم را بپوشم...صبور باش و زمانی را به یاد آور که  ساعت ها صرف می کردم تا همین کارها را به تو یاد بدهم.   اگر زمانی که صحبت میکنم حرفهایم تکراری است و یا کلماتی را چندین بار تکرار میکنم...صبور باش و حرفهایم را قطع نکن و به حرفهایم گوش فرا بده....هنگامی که خردسال بودی برای اینکه کلمه ای رو یاد بگیری، هزار بار اون رو تکرار می کردم .   وقتی نمی خواهم حمام کنم ....نه مرا سرزنش کن و نه شرمنده...زمانی را بیاد آور که تو را با هزار و یک بها...

عزیزم، پروژه دندون در آوردن شما همچنان ادامه داره........... و خیلی سریع پیش می ره...     در سفر مکه مون ، چند روزی در مکه سرما خوردی و می دونستیم به خاطر دندونت هست که بالاخره بعد از اینکه به خونه مون رسیدیم ، تقریبا بعد از ٢ هفته مروارید یازدهم و دوازدهم خانوم هم دیده شد، یعنی ٢ هفته بعد از ١٤ ماهگی ات..... و دو هفته بعد از ١٥ ماهگی ات هم دندون  سیزدهم عسلم جوونه زده که برای این دندونت، خدا رو شکر مریض نشدی ولی خیلی بد غذا شدی و اشتهات خیلی کم شده بود .... و فکر می کنم یکی از افرادی که در این مواقع خیلی سریع متوجه می شه  بابا جونی هست، که خیلی نسبت به شما حساسه و کاملا متوجه...

عزیزم، جیگرم، فدات بشم..... خانوم خانومای ما در ٢٤ تیر ١٣٩١ ، ١٥ ماهگی اش رو کامل کرد و پا توی ١٦ ماهگی زندگی اش گذاشت....   حالا اون دست قشنگه رو به افتخار سارینا جون ١٥ ماهه بزن......   مامان جونی مبارکت باشه....   عزیز دلم، ٢٤ هر ماه ما رو به یاد شیرین ترین خاطره زندگی مون می اندازه. تولد این گل دختر ...... عشق مامانی و بابایی ....       تقدیم به گل دخترم.....    گریه می کند.... قلبم تکه تکه می شود  می خندد... زندگی جاری می شود  به چشمانم خیره می شود... دریای دلم پر از ماهی محبتش می...

سلام به روی ماهت ......   عزیزم، سارینای مامانی، یکی از تغییرات خیلی مهم شما که اوایلش من و بابا باور نمی کردیم، مربوط به حمام رفتن شما هست، تا 6 ماهگی ات   اصلا از آب نمی ترسیدی و تمام ایامی که در حمام بودی گریه نمی کردی ، ولی نمی دونیم چی شد که خانوم تقریبا از 7 ماهگی تا 14 ماهگی ات هر موقع که به حمام می رفتی گریه می کردی و اگه آب روی سرت می ریختن  صدای جیغ و گریه ات بلند می شد ..... ولی خدا رو شکر بعد از سفر مکه ( وقتی داشتی 15 ماهگی ات رو پر می کردی ) ناگهان یک روز که  به حمام رفتیم متوجه شدیم که خبری از گریه های سارینا در حمام نیست و از تعجب داشتیم شاخ در میاوردیم که حتی موقع ریختن آب روی...

  دختر نازم، در پست های قبلی گفته بودم که خاله زهرا برات یک صندلی کوچک خریده بود که لحظات اول که دیدی نحوه استفاده  اش رو دقیق نمی دونستی ولی کم کم یاد گرفتی !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! بله عزیزم، از این صندلی به هیچ عنوان برای نشستن استفاده نمی کنی ولی کلی استفاده های مفیدتر دیگه ای می کنی!!! با کلی زحمت میری روی صندلی و روش می ایستی و خیلی خوشحالی که تونستی این کار رو بکنی و  با هیجان خودت رو تکون می دی شروع به دست زدن می کنی که این باعث می شه صندلی تکون های زیادی بخوره خدای ناکرده امکان داره زمین بخوری...... به همین خاطر سعی می کنم اطرافت باشم و با صندلی تنهات نگذارم....     برای پ...

عزیزم، روز 29 خرداد ساعت تقریبا 6 عصر به شهرمون رسیدیم و بعد از مراسم استقبال وارد خونمون شدیم...اولین لحظه ای که وارد اتاقت شدی ازت فیلم گرفتیم، بیشترین چیزی که از دیدنش خوشحال شدی، خرسی بود که کلی بغلش کردی و صندلی خاله زهرا که برات جدید بود...     خیلی از افراد فامیل دلتنگت شده بودن و کلی ماچ و بوسه ات کردن ولی شما یک کمی اولش غریبی می کردی ولی خیلی سریع خوب شدی... برای حاجی ها کلی پرچم و بنر زده بودن.... بنرهایی که برای خانوم زده بودن، تماشایی بود: این بنری بود که مامانی منیژه و بابایی حسین برات نوشته بودن و واقعا با دیدنش سوپرایز شدیم... خیلی دوستت دارن و ایامی که در مکه بودیم چند باری باهات تلفنی حرف...

سارینا جونم، روزهای بودن در حرم پیامبر و کنار خانه خدا بودن، مثل برق و باد گذشت و در یک چشم بر هم زدن به روز آخرمون در مکه رسیدیم... روز آخر یعنی ٢٨ خرداد، صبح زود به مسجدالحرام رفتیم و بعد از خواندن نماز جماعت صبح ، در حالی که توجه شما کاملا به کبوترهای اطراف خانه خدا بود، شما رو پیش باباجونی و عمه راضیه شون گذاشتیم و من و بابایی برای طواف وداع رفتیم... خدا رو شکر وقتی که برگشتیم، گریه نکرده بودی و وقتی من و بابایی رو از دور دیدی با کلی ذوق و شوق کبوترها رو به بابایی نشون می دادی و اگه کبوتری به طرفت میامد، خودت رو تو بغلمون قایم می کردی...     خلاصه اینکه با خونه خدا خداحافظی کردیم و دعامون هم در لحظات آخر ...

ع زیزم، 24 خرداد ماه امسال  14 ماه از بودنت گذشت و خدا رو هزار مرتبه شکر وارد 15 امین ماه زندگی ات شدی... دخترم امسال در شب 14 ماهگی ات، در مکه بودیم و اتفاقا همون شب بابایی به نیابت از شما محرم شد و اعمال شما رو براتون انجام داد... یعنی در شب 14 ماهگی ات شما هم حاجیه خانوم شدی...  الهی فدات بشم. از خداوند بهترین هدیه رو در شب 14 امین ماهگردت گرفتی..... خدای من شکرت.... همون شب که به کنار خانه خدا رفتم، از خدا خواستم خودش  از این فرشته کوچکش محافظت کنه و همیشه جسم و روحش سالم باشه و وقتی که بزرگ شدی در راه درست قدم برداری و موفق باشی و مثل همیشه ایشالاه همواره لبت خندون باشه.....

دختر ناز خودم، دلم برات بگه که در این سفر هم تا جایی که امکانش بود و فضا داشتی از فضولی کردن دریغ نکردی...   تا زمانی که در حرم بودیم، یک لحظه هم پیش ما نمی موندی، یا دنبال کبوترها بودی و یا به بچه ها چه ایرانی و چه عرب گیر می دادی و روزهای آخر هم که کاملا دنبال لیوان های یک بار مصرفی که کنار آب های زمزم می گذاشتن بودی و دائما دستت بود... ایامی که در هتل بودیم، بیشترش رو خواب بودی و زمانی که بیدار بودی هم به قول بابات کنجکاوی هات به جای خودش باقی بود....... تلفن هتل رو نگو که همه جوره داغونش کرده بودی و شانس آوردیم که تا روز آخر سالم مونده بود. بیشتر مواقع دنبال کفش های بابایی بودی که پا کنی و باتجربه ...

عزیز دلم، زمانی که مکه بودیم علاوه بر زیارت خانه خدا یک روز به زیارت دوره رفتیم و اماکن زیارتی مکه رو به ما نشون دادن....     عکس پایین مربوط به کوه عرفات هست که خدا کمکمون کرد و تونستیم به همراه شما بالای کوه بریم و از نزدیک اون مکان زیارتی رو دیدیم... (خیلی می ترسیدم که گرمازده بشی ولی به خدا توکل کردیم و شما رو هم بالای کوه بردیم که دائما بابا هم کلاهت رو خیس می کرد که کمی خنک بشی) : این عکس ها هم مربوط به غار ثور هست که ما پایین کوهش بودیم و در تمام مدتی که روحانی کاروان توضیحات رو می داد، بابایی شما رو روی زمین گذاشته بود و خانوم هم خیلی راحت روی زمین نشسته بودن و سنگ ها رو پرت می کرد...